Posts

Open Space . #Grond

Afbeelding
Pedro Salinas
Inspiratie uit de Europese literatuur.
Grond. Wat is jouw grond?

Waar sta je in? Waar sta je op? Waar sta je voor?

Grond. Gronding. 
Vermoedelijk kunnen we allemaal een extra portie 'grond' gebruiken. 
We zitten meer achter onze digitale schermen dan dat onze voeten letterlijk de grond raken.

Toen mijn moeder me als peuter voor het eerst meenam naar het strand, durfde ik niet op het zand.  Los zand. Leek geen grond. Wegzakken was geen optie. Het duurde even voordat ik het vertrouwde. Totdat het liefde werd: mijn voeten, het zand en de zee. 

Schrijftip

Hieronder staan een aantal vragen rond grond/gronding, steeds vanuit een ander perspectief.
Kijk welke vraag het meest resoneert (welke trigger krijg je?) en ga aan de slag.
Schrijf meteen een aantal associaties op bij die ene vraag die jou raakt/ waar je iets mee hebt. 
Dat is de basis voor een gedicht of stukje tekst. 
Laat je hierbij inspireren door Pedro Salinas (Of voel je vrij om vierkant je goesting te doen :)

Letterlijk
O…

Open Space . #kortverhaal

Afbeelding
Het uitje

Een woede-uitbarsting langs de weg, een weigering om te praten over het pad, zwijgen in de dennenbossen, zwijgen bij het oversteken van de oude spoorbrug, een poging tot vriendelijkheid in het water, een weigering de ruzie te beëindigen op  de platte stenen, een kreet van woede op de steile zandoever, huilen tussen de bosjes.

Het kortverhaal. 

Als je niet van kortverhalen houdt en Lydia Davis nog niet kent; kan het zijn dat je nog iets te ontdekken hebt.
Haar verhalen worden scherp, filosofisch en absurdistisch genoemd. En het toeval wil: ik hou van scherp, filosofisch en absurdistisch. 
Haar verhalen zijn een alinea, een halve pagina of een paar pagina's lang (of kort zo je wilt). 
Ze comprimeert op weergaloze wijze: literair en filosofisch.


"Wees geduldig met chaos"
kort interview met Lydia Davis

Schrijftip


Schrijf een kortverhaal van 10 à 15 zinnen. Kies één van de beginzinnen van de koningin van het kortverhaal en start. (Niets hoeft 'af' te zijn, niets moet)

Open Space . #dive-into-words

Afbeelding
Ik had het voorrecht om in de jaren '90 aan de theaterdocentenopleiding van Eindhoven te mogen vertoeven. Een groot deel van mijn werk en passie vloeit daaruit voort.
Veel mensen hebben bij 'kunst' of  'theater' een bepaald clichébeeld voor ogen. Eentje waar ik meestal niet in pas. Laatst was er een gesprekspartner die, bij het horen van het woord 'theaterdocent' uitriep: "Ah, heb 't gij dan zoveel aandacht nodig". Dat was dan toch voer voor enige introspectie.

Ja, ik sta graag met m'n eigen teksten op een podium. En ja dat is een plek die ik graag opzoek. Sterker nog, het is achter die microfoon dat ik me thuis voel omdat daar mijn talent ligt: voorlezen, vertellen, begeesteren, inspireren.
Delen van ideeën (al dan niet poëtisch) en wensen dat in de breinen van de luisteraars iets gebeurt. Dat er iets kantelt, licht krijgt, op z'n kop wordt gezet of dat er een hart wordt geraakt. In lichtheid.

Het gaat niet om de aandacht als ik voor een…

Open Space .

Afbeelding
Deze nacht werd de nieuwe naam geboren voor datgene wat mij het meeste raakt:
ruimte in het denken, ruimte tussen mensen en ideeën, ruimte in de longen en op papier


Open Space .
 de witruimte de ademruimte de tussenruimte
Ik ben geboren met ademnood en de onmogelijkheid om de eerste schreeuw te brullen wanneer ik dat wou. Bij elke nieuwe geboorte in mijn leven passeer ik het station 'ademnood' en de onmogelijkheid om me uit te drukken.
Ik herinner mij steeds terugkerende nachtelijke dromen waarbij ik in een gevarenzone verkeerde en wou schreeuwen. En dat dat niet lukte. Iets verstikte (ook al ging ik nooit dood).
Tot laatst. Het was weer zo'n droom en ik voelde dat ik had te schreeuwen en ik moedigde mezelf in mijn droom aan. En ik schreeuwde. En van mijn eigen geluid werd ik wakker. Ja echt.

Geluid geven aan. Spreken. Stemdocent worden. Graag achter een microfoon staan. Verhalen vertellen. Schrijven & inspireren.



Ademruimte tussen het publiek en mij. Letterlijk spreken op de g…

ZOOM

Afbeelding
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ja, we gaan weer schrijven. In korte sessies. En digitaal.
Welkom aan mijn virtuele schrijftafel!

Hoe specifieker we iets kunnen benoemen, hoe duidelijker onze communicatie.
Deze digitale schrijfsessie schept een kader waarbinnen je wordt meegenomen in een persoonlijk schrijfproces. Via onconventionele opdrachten scherp je jouw pen.

Schrijven kan inzicht geven. Het kan een manier zijn om jouw innerlijk werk te activeren en een plek te geven.
Schrijven is ook fun. Het is spelen met taal. Je laten verrassen door wat zich op papier aan jou laat zien. Je overgeven aan een hand die sneller kan zijn dan je brein. Het voortalige laten spreken.

Hoe duidelijker we kunnen zijn naar onszelf en naar anderen toe, hoe helderder we worden. Hoe krachtiger jouw innerlijk veld, hoe krachtiger je in de wereld kan staan en je werkelijk iets kan betekenen voor anderen.

Misschien ontstaat er een humuslaag voor een verhaal, misschien een stukje poëzie. Misschien…
Afbeelding

Associëren

Afbeelding
Doorschrijven en nog geen plan hebben. Opschrijven wat er in je opkomt. Kijken naar de woorden die je schrijft. Jezelf laten verrassen. 


#Schrijfoefening#InnerWork#4minuten
* Schrijf een kort verhaal van ongeveer 8 à 10 regels.
* Je schrijft in de ik-vorm.
* Laat je inspireren door de ingrediënten uit onderstaande beelden.
* Zet een zandloper of een timer op 4 minuten. Dan stopt je tijd (het hoeft niet 'af' te zijn)
* Leg een innerlijk dagboekje aan: herhaal deze opdracht elke maand, elke week of elke dag.
* Neem waar hoe het voor jou voelt om een innerlijk gesprek met jezelf aan te gaan.
* Enjoy!










Voor wie wil: stuur je schrijfsels naar elisabeth_isabelle@hotmail.com en krijg een nieuwe schrijfopdracht in je mailbox! Vermeld in de onderwerp-regel: Doortocht.

Een mooie lente!

Elisabeth Isabelle